8/3/2007 - KADINLARIMIZ

E  M  E  L

              == KADINLARIMIZ ==

Kadınların seslerini dünya’ya duyurabilme düşüncesi ilk defa 26–27 Ağustos 1910’da Kopenhag’da düzenlenen Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansında ortaya atıldı. Birçok ülkede de destek bulan kadınların bu girişimi belli bir tarih saptanmadığından değişik tarihlerde ilkbahar aylarında her yıl kutlanmaya başlandı.

Dünya Kadınlar Günü tarihin 8 Mart olarak saptanışı, 1921’de Moskova’da gerçekleştirilen 3. Uluslararası Kadınlar Konferansı tarafından olmuştur. ABD'de 1857 yılında dokuma işçi olarak çalışan kadınların daha insanca bir yaşam isteğiyle, eşitsizliğe, ayrımcılığa ve insanlık dışı çalışma koşullarına karşı mücadeleye başladıkları 8 Mart günü “Dünya Kadınlar Günü” ilan edildi. İlerleyen yıllarda da tüm dünya’da kadınların kutladığı bir gün haline geldi. Birleşmiş Milletlerin 1977 yılında almış olduğu bir kararla 8 Mart “Kadın Hakları ve Dünya Barışı Günü” olarak kabul edildi ve bu kararla kutlamalar daha da artarak devam etti.

Dünya nüfusumuzun yarıya yakını kızlarımız, kadınlarımız ve annelerimizden oluşmaktadır.

Ancak erkek egemenliğindeki dünyamızda kadınlarımızın yaşam standartları aşağıdaki bazı istatistik bilgilerden de anlaşılacağı gibi hiçte iyi değildir.

• Dünyada her 3 kadından 1'i hayatının bir döneminde şiddete maruz kalıyor.(Şehirlerde evli kadınların % 18’i, köylerde de % 76’sı eşleri tarafından dövülüyor, aile içi suçların % 90’ını kadına karşı işlenen suçlar oluşturmakta.)
• Her yıl, yarım milyondan fazla kadın, gebelik ya da doğum sırasında yaşamını yitiriyor.
• Her 5 kadından 1'i hayatının bir döneminde tecavüz veya tecavüz girişimi kurbanı oluyor.
• Dünya genelinde mültecilerin yüzde 80'i kadın.
• Gelişmekte olan ülkelerde okur-yazar olmayan her 3 kişiden 2'si kadın.
• 280 milyonluk Arap dünyasında her 2 kadından 1'i okuma yazma bilmiyor.
• Suudi Arabistan'da kadının oy hakkı yok, araba kullanması yasak.
• İran'da çok istisnai durumlar haricinde kadının boşanma hakkı yok.
• Şeriat'la idare edilen ülkelerde zina yapan kadının cezası Recm, yani taşlanarak ölüm.
• Siyasette, iş ve ekonomi dünyasında da kadınların oranı gelişmiş ülkelerde bile epey düşüktür. (Dünyadaki işlerin %66’sı kadınlar tarafından görülüyor. Buna karşın kadınlar dünyadaki toplam gelirin ancak %10’una sahipler. Başka bir anlatımla dünyadaki işlerin % 34’ü erkekler tarafından yapılıyor ama erkekler dünyadaki toplam gelirin % 90’ına ve toplam mal varlığının % 99’una sahipler.)

KADIN

Kimi der ki kadın
Uzun kış gecelerinde
Yatmak içindir.
Kimi der ki kadın

Yeşil bir harman yerinde

Dokuz zilli köçek gibi oynatmak içindir.

Kimi der ki ayalimdir.

Boynumda taşıdığım vebalimdir.
Kimi der ki hamur yoğuran.
Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek,

Ne ayal, ne vebal.
O benim kollarım, bacaklarım.

Yavrum, annem, karım,

Kız kardeşim, hayat arkadaşımdır.
 
                                                        Nazım HİKMET

            Şair, Nazım Hikmet bu güzel şiirinde kadının varlığını erkek gözüyle kötü ve iyi bakış açısından gayet açık bir şekilde anlatmıştır. Kadının varlığı erkeğin gururu, onuru olmalıdır. “Her başarılı erkeğin arkasında bir kadın vardır” sözü erkeklerin çoğu görmezden gelse de gerçeğin ta kendisidir. Kimi zaman bu kadın bir anadır, kimi zaman da bir eştir.

            Bu vesileyle tüm kadınlarımızın 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nü kutlarım. Kadınlarımıza, erkeklerle eşit haklar konusundaki mücadelerinde başarılar dilerim. 

AYHAN SERT

8/3/2007 - YEREL GAZETELERİMİZ INTERNETTE

E  M  E  L 

YEREL GAZETELERİMİZ INTERNETTE

Bilmem belki farkındasınızdır, Eylül 2006 dan bu yana Gerçek Gazetemizdeki yazılarıma ara vermiştim. Bunun kendime göre bazı nedenleri vardı. Başlıca etken gazetenin künyesinde yapılan değişikliklerden kaynaklanmaktaydı. Benim gibi diğer fahri yazar arkadaşlarımız da gazetemizin künyesinin yazılışından alınarak yazılar yazmamaya başladılar kanısındayım.

Sonra ne olduysa gazetemiz kendi içindeki yapılanmaları düzelterek çeşitli hamlelere başladı. Abonelik sisteminden vazgeçerek gazete bayileri aracılığıyla ücretsiz gazete dağıtımını da gerçekleştirdiler. Ardından Kasım 2006 da Internet yayınına başlanıldı. Ama istenilen başarı ve tasarım yakalanamadığından yayından vazgeçildi.

 Internet yayının dünyamızın vazgeçilemeyecek olgularından olduğu bilincinde olan Gerçek Gazetemizin sahibi Sayın Durmuş Tuna inatçı ve azimli çalışmalarıyla Ocak 2007 de istenilen düzeydeki tasarımla gazetemizin Internet yayınlarına tekrarda başlanıldı. Şuan gazetemiz düzenli olarak her gün www.sokegercekgazetesi.com Internet sayfasında izlenip okunabilinir. Gazetemiz hakkında yapacağınız öneriler ve dilekleriniz için Internet sayfasından ya da  tunagazetecilik@gmail.com  mail adresinden yararlanabilirsiniz.

Durmuş Tuna’nın bu çalışmaları diğer yerel basınımızı da tetiklemiş oldu. Söke Ekspres Gazetesi de ücretsiz dağıtım ve Internet yayınına başladı. Kültür alanında daima ileri olan Söke’mizin kültür çıtası yerel gazetelerimizin özverileri ile şimdi daha da yukarılara çekildi. Yerel gazetelerimizin sistemli çalışmalarına karşılık bizlerin yapması gereken takdir ve teşekkürlerimizi sunup günlük gelişmeleri daha yakından takip etmemiz olmalıdır. 

BABA AHMET SAMAST’IN DRAMI;

Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink 19 Ocak’ta Ogün Samast tarafından katledildi. Hrant Dink ermeni kökenli Türk vatandaşımızdı. Türkiye’ye gönül vermiş, Türkiye’yi seven insanlarımızdandı.

Bazen kalemi sivri olmasına rağmen böyle hunharca katledilmeyi hak etmemişti. Bu ölüm aynı zamanda basın mensuplarına yapılan bir saldırıdır. Dink’in öldürülmesi ve cenaze merasiminde yaşananlar halen tartılışmaktadır. Olan olmuştur. Ogün Samast’ın babası Ahmet Samast’ın polise yaptığı ihbarla yakalan zanlılar adalete teslim edilmişlerdir. Hak ettikleri cezayı da alacaklardır.

 Benim burada sözünü etmek istediğim Ogün Samast’ın babasına yapılan haksızlıktır. Trabzon’un Pelitli Beldesinde yaşayan baba Ahmet Samast aynı zamanda Pelitli Belediyesinde işçi olarak çalışmaktadır. Bazı kendini bilmez kimseler işten çıkarılması için belediye başkanına taleplerde bulunmaktalarmış. Pelitli Belediye Başkanı Sayın Ömer Kayıkçı’nın bu kişilere basın aracılığıyla söylediği “Biz onu işten atmayı değil ödüllendirmeyi düşünüyoruz” cevabı manidardır.

 Doğru olan da ödüllendirmektir. Vatan sevgisini evlat sevgisinden önce sayan Ahmet Samast elbette ödüllendirilmelidir.

AYHAN SERT

13/9/2006 - EYLÜL’ÜN SÖKE’MİZE GETİRDİKLERİ

30/7/2006 - SÖKE’MİZİN YÜZME HAVUZLARI

28/5/2006 - ANNEM, - ECE SERT ( KIZIM)

14.Mayıs.1996

Annem,

            Beni hissediyor musun anne? Biliyorum şuan tek düşündüğün benim minik ellerim, küçücük burnum ve çığlık çığlığa ağlayışım.  Sanki hep bebek kalacakmışım gibi hayal ediyorsun oysa ben karşına koca bir kız olarak çıkacağım ilerde.

            Şuan sana en yakın olabileceğim yerdeyim, dokun karnına hissedersin. Bu anlarımızı iyi değerlendirelim annecim. Duydum ki kordon bağı kesilince ayrılacakmışız, sonra tek gönül bağımız kalacakmış. O kopmaz diyorlar anne!  Umarım öyle olur. Zaman zaman konuşmalarınızı duyuyorum. Doktor bebekler daha anne karnımdayken anlar dediği için konuşuyorsunuz pekte inanmadın ama ben gerçekten sizi anlıyorum. Babamın ve senin nasıl bir umutla beni beklediğinizi biliyorum. Kendi kendime söz veriyorum, sizi hiç üzmeyeceğim diyorum, duyuyor musunuz? Aile sıcaklığını daha burda yaşıyorum. Babam sarıldığında tekme atıyorum sırf benim varlığımı hissetsin diye. Hem anlasın artık senin sadece ona ait olmadığını.

            Burası çok dar annecim. Karanlık her yer. Beni unutmayın burda çok sıkılıyorum. Bir ses, bir nefes duyamayınca korkuyorum. Tek sen varsın anne hissettiğim, ne olur beni yalnız bırakma. Karnında mı daha güvenli olacağım yanında mı bilmiyorum. Haberleri izliyorsun ya sık sık bende kulak kabartıyorum seninle birlikte. Nasıl bir dünya anlayamıyorum.   Tam “anne, bana hiç mi acımıyorsun, bu insanların içinde nasıl yaşayacağım” diye söylenirken senin elini hissediyorum. Olsun, sen varsın ya değer her şeye diyorum.  Bir de seni ve sağlığını düşünüyorum sık sık. Bazı bebekler doğarken, anneleri ölüyormuş diyorlar. Nasıl olur? Bir anne nasıl yavrusunu bırakır da gider. Meğerse kendi elinizde değilmiş.  Bebek zor doğarsa olurmuş. Bu yüzden öyle çok dikkat ediyorum ki hareketlerime annecim, senin çektiğin hiçbir acının benim yüzünden olmasını istemiyorum. Sende korkma annecim, sana zarar vermeyeceğim.

            Doğuma çok az kaldı anne. Zor bir doğum olacakmış. Elin karnından gitmez oldu. Galiba zor nefes alıyorsun. Bende sana kıyamıyorum. Bu gün kararımı verdim annecim. Sana veda edeceğim. Doktor size tercih yapmanız gerek dedi. Biliyorum siz duygusal davranacaksınız, o yüzden sizi zor durumda bırakmadan ben gidiyorum. Babam sensiz yapamaz. Beni de cennete alacaklarmış. Karnındayken sana yeterince acı verdim, ama birazdan sağ omzunda meleğin olacağım. Siz beni göremeyeceksiniz. Ama ben hep yanınızda olacağım. Size bir de kardeşimi göndereceğim. Bu sefer üzülmeyeceksiniz. Çünkü artık ben koruyacağım. Gözlerini açtığında sağ omzunu dokun annecim hayal ettiğin ellerim orda olacak.

                                                                                                                                                                                                                                 Meleğin

15/5/2006 - 2005 - 2006 SÜPER LİG ŞAMPİYONU

16.NCI SÜPER LİG ŞAMPİYONLUĞUMUZ TÜM GALATASARAYLILARA  KUTLU     OLSUUUUN !!!

14/5/2006 - UCU YANIK MEKTUPLAR - ECE SERT (KIZIM)

     == UCU YANIK MEKTUPLAR ==

           Bu hüzünlü günler karışıklıkların başıydı henüz. Heryerde bir huzursuzluk, insanlar arası bir soğukluk vardı. Belliydi bir savaş çıkacağı. Korkunun sessizliği kaplamıştı dört bir yanı. Doğa bile kızmıştı insanların bu davranışına, bir tek ses çıkarmıyor içten içe kinleniyordu.

            Göçmen Türkler Yunanistandayken başlamıştı tüm baskılar. Türkleri sindirip ele geçireceklerini sanıyorlardı. Henüz ne Türkleri ne de özgürlüklerini tam anlamıyla tanıyamamışlardı anlaşılan. Bastığı her toprağı kendi vatanı gibi koruyan bir milleti bu baskılar caydıramazdı. Onlar yunanlarıda savunmuşlar, kazanmışlardı. Yunan hükümetinin bile Türk askerine maaş bağlaması bundandı.

            Bir kadın vardı içlerinde; sessiz, sakin ama ser görünüşlü bir kadın. İçinde korku olsada bakışlarından cesaret fışkırırdı. İlk harbe babasıda katılmıştı. O bahsedilen özgürlüğüne düşkün Türk askerlerinden biride Servet hanımın babası Hasandı. Küçüklüğünden gelen bu sessizliğide muhtemelen canından çok sevdiği babasını kaybetme korkusundan kaynaklanmıştı. Ülkeler arası olduğu gibi onlarında sakin bir yaşantıları yoktu. Ayaklanmalardan gün aşırı çıkan isyanlardan tedirgindiler artık. Her ne kadar buraya, Selaniğe, alışsalarda gitmeleri gerekiyordu. Babası savunduğu bu toprakları, bu toprakların altında yatan karısını bırakmak istemesede bunu kızı için yapmalıydı. Anadoluya gelmeye karar verdiler.

Anadoluya gelirken hayatının ikinci acısınıda yaşamıştı Servet Hanım. Babası ölmüş onu bu yabancı topraklarda yapayanlız bırakmıştı. Servet hanımın çekingenliğinden mi yoksa o zamanki hayat şartlarının çok daha zor olmasından mı bilinmez yanlızlığa çok dayanamadı. Evlendiği eşinden çok geçmeden bir de oğlu oldu. Bilinçaltındaki tek oğul isteğinin babasından kaynaklandığını o da biliyordu. Eşinin de anlayışı sayesinde oğluna hasan adını vermişti. Oğlunu canından çok sever, gözünden sakınırdı. Oğlu ergenlik çağına girdiği sıralarda Anadolu da karışıklıklar başlamıştı. Anadolu da Mustafa Kemal adı duyuluyordu. Mustafa Kemal ‘’tek çıkar Kurtuluş savaşıdır!’’ diyordu. Yavaş yavaş her gence askerlik kâğıtları gelmeye başlamıştı. Savaş başladığında ülkenin çıkarsız ve güçsüz hali eli silah tutabilen her erkeğin savaşa gitmesini gerektirmişti. Servet hanım buna nasıl dayanırdı? Tek oğlu da giderse ne yapardı? Ne kadar bir asker olarak babasıyla gurur duysa da oğluna kıyamıyor, askerliği istemiyordu. Hasanı da aldılar cepheye sorgusuz, sualsiz daha eğitim bile verilmeden. Köyde kentte erkek kalmamıştı. Erkekler cephede savaşırken kadınlar da yaşam savaşı veriyordu. Her işi yapıyor bir de orduya destek çıkmaya çalışıyorlardı. Köyde bir ölü olsa kadınlar kaldırır olmuştu cenazeyi. 

Cephede ise eli titreyen çocuk yaştaki erkekler daha savaşı anlamadan birer birer şehit oluyorlardı. Ucu yanık mektuplar anaların yüreğini yakar olmuştu. Ama Servet Hanım umutluydu. Ben babam içinde endişelenmiştim o savaştan bir kahraman gibi geldi. Hasanım da öyle gelecek diye telkin ediyordu kendini. İnanmak istemese de ucu yanık mektup bir gün ona da geldi. Mektubu eline aldığı anda kemiklerinden üç tık sesi geldi. Artık çökmüştü. Vücudu bile buna dayanamamış, kambur olmuştu. Hiç inanmadı öldüğüne, yakıştıramadı bunu Hasanına. Acıların en büyüğü de evlat acısıydı Servet Hanıma göre.

            Savaş bitmiş, refah günlere çıkılmaya başlanmıştı Büyük komutan Mustafa Kemal işgalden kurtulan şehirleri bir ödül gibi ziyaret ediyor, halka karışıyordu. O zamanlarda Servet hanıma Servet ana denmeye başlanmıştı. Sessizliği ve sırtındaki buruk acırlıyla bir ölü gibi yaşardı. Herkes üzülür ama çaresiz kalırdı onun karşısında. Mustafa Kemal Servet ananın köyüne de gelmişti. Davul, zurnayla, büyük coşkuyla karşılanmıştı. Tek coşku Servet anada yoktu. Elbette o da seviniyordu savaşın bittiğine ama bencillik buya Hasanım gitti neye yarar diyordu. Ağlayıp duruyordu köşesinde. Bu hüzün Mustafa Kemalin gözünden kaçmadı. Mavi gözleriyle Servet ananın gözünün içine bakmak istedi ama Servet ana gözlerini kaçırıyordu sürekli. En sonunda dayanamadı sordu Mustafa Kemal ‘’Neyin var anacım ?’’Servet ana başını kaldırdı. Şimdi daha cesaretli ve kararlı bakıyordu. Sessizliğini bozdu ilk defa,’’Benim babam Türklük onuru için yad ellerde savaştı, ne Türklere söz getirdi nede ezdirdi. Ama sen benim yavrumu koruyamadın. Tek varlığım, Hasanım gitti. Neyin var diye soruyordun, işte tüm derdim bu. Şimdi söyle bakalım Hasanımı bana geri verebilecek misin?’’dedi. Mustafa Kemal üzülmüştü bu boynu bükük, bağrı yanık anaya. Topluluğa döndü ve tekrar Servet anaya dönerek ‘’Belki sana hasanı veremem ya da Ahmetleri Mehmetleri ama bu coşku dolu insanları verebilirim. Geleceğe umutla bakan çocukları, evlat sevgisiyle yaşayan anaları babaları ve bir daha hiçbir savaşın olmasına izin vermeyecek gençleri verebilirim. İçindeki acı belki bunlarla biraz hafifler’’dedi. Servet ana ağlıyordu şimdi, haklıydı bu büyük lider, artık kendi çocuğu gibi kucaklıyordu herkesi.

                                                                                                      Ece SERT       

20/4/2006 - MAYONEZ KAVANOZU VE 2 FİNCAN KAHVE

        == MAYONEZ KAVANOZU VE 2 FİNCAN KAHVE ==

            Geçenlerde; Internet  MSN Messenger hattıma Avrupa’da çalışmakta olan arkadaşımın kızından enteresan bulduğum bir mail (elektronik ileti) geldi. Mail’in içeriği insanların yaşam felsefesine bakışını değiştirecek yada sorgulayacak nitelikte gördüğümden okuyucularımla paylaşmak istiyorum. Mail’in tam metni aşağıda aynen yazıldığı gibi. Sizlerde okuyun ve kendinizce değerlendirin.  

MAYONEZ KAVANOZU VE 2 FİNCAN KAHVE ; Ne zaman hayatında bazı şeyler taşınamaz hale gelirse, ne zaman 24 saat  kısa gelmeye başlarsa, O zaman mayonez kavanozu ve 2 fincan kahveyi hatırlayınız!

Bir gün bir profesör, masasının üzerinde birkaç kutu olduğu halde felsefe  dersindedir. Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir  mayonez kavanozunu alır ve içerisini tenis topları ile doldurur ve  öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar, öğrenciler ittifakla  kavanozun dolduğunu ifade ederler. Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir  tanesinden aldığı çakıl taşlarını, çalkalayarak kavanoza döker, böylece  çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur. Öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar? Onlar da "evet" doldu  derler tekrar profesör masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker. Tabii ki kumlar da çakıl  taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur. Tekrar öğrencilere kavanozun  dolup dolmadığını sorar, Öğrenciler de koro halinde "evet" derler.Bu sefer  profesör masanın altında hazır bekleyen 2 fincan kahveyi alır ve kavanoza  boşaltır, kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur.

Öğrenciler gülerler!

Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek "eveet" diyerek; ben "Bu  kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım" der. Şöyle ki; Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; dininiz, ibadetleriniz, aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan  şeylerdir. Şayet diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve  hayatınızı doldurur. O çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer  şeylerdir; işiniz, eviniz, arabanız vs. Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir."Şayet kavanoza önce kum doldurursanız..." diye, anlatmaya devam  eder, "çakıl taşlarına ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer  kalmaz. Aynı şey hayatımız için de geçerlidir. Vaktinizi ve enerjinizi ufak  tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır. Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin.  Çocuklarınızla oynayın. Sıhhatinize dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın.  Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın. Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin. Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin. Gerisi hep kumdur.

Bu ara bir öğrenci parmağını kaldırır ve sorar; -"Pekiyii, o iki fincan  kahve nedir?"

Profesör gülerek, -"Bu soruyu sorduğuna sevindim. Hayatınız ne kadar dolu  olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan kahve  içecek kadar vakit ayırın!"

31/3/2006 - MARANGOZLAR ODALARININ STANDARDLARI YAKALAMA ÇALIŞMALARI

 MARANGOZLAR ODALARININ STANDARDLARI

              YAKALAMA ÇALIŞMALARI

Geçenlerde; ulusal basınımızda, İngiliz Independent gazetesinden haber alıntılar yayınlandı. İngiliz  gazetesine göre Türkiye’de emlak alımlarının Avrupalılar için tam zamanı olduğundan bahsedilmekte. Gazete haberinde gayrimenkul alımlarında bazı sorunlar yaşansada önemli olmadığını, bu sorunların aynılarının AB (Avrupa Birliği)’ne üye olan diğer ülkelerde de yaşandığını anlatıyor. Örnek olarak AB ülkelerinin 40 yıl önceki İspanya ile yaşananları ve zaman içerisindeki düzelmelerinden bahsediyor. Türkiye’de de aynı süreçlerin yaşanacağını başka bir değişle Türkiye’nin de AB’ye üye olacağını ve daha da ileri giderek Türkiye’de cazip gayrimenkul alınabilecek yerleri fiyatlarıyla açıklıyor.

AB yaşam kriterlerinde insan haklarına ve demokrasiye önem verdiği kadar birlik içerisindeki ülkelerin üretim standarlarınada önem vermekte.  AB’de standarlara uymakta zorlanan tek ülke İngiltere olarak görülmekte. Ne kadar tutucu bir toplum olsada yıllar içerisinde İngiltere’nin de AB’ye uyumu standarlar konusunda da tam olacaktır. Şayet olmazsa zaman içerisinde ticari anlamda sıkıntılar yaşayacağı kanısındayım. Türkiye standarlar konusunda şuan bir sıkıntı yaşamamakta. Ancak;Türkiye, özellikle imalat sanayi ve hizmet sektöründe standarları uygulamaya geçmekte geç kalırsa önümüzdeki yıllarda sıkıntılar yaşayacağı bir gerçektir. İnsanlarımız AB üyesi ülkelerin yaşamlarını irdeledikçe, yaşamlarında standartlaşmanın ne kadar önemli yer aldığını anlamaktadalar. Bunun içinde Türk insanı üretimde standartlaşmaya geçmek istemektedir.

29.Mart.2006 Çarşamba günü Söke Marangozlar odasının daveti üzerine Aydın ve Nazilli Marangozlar Odaları yöneticileri yemekli toplantıda bir araya geldiler. Toplanmalarının tek amacı meslektaşları arasında birlik ve beraberliği sağlamaktır. Meslektaşları arasındaki beraberliği sağlamanın geçer yolunun üretimdeki standardı yakalamaktan geçtiğini bilmekteler. Standarttaki ilk hedefleri imalatlarındaki fiyat uygulamasının üç merkezde de aynı olması ve farklı ölçme biçimlerinin ortaklaşa verilecek kararla tek düzen haline getirilmesidir. Ortak çalışmaları tamamen bu konular üzerinde yoğunlaşmaktadır. Umarım ki başarılı olurlar. Mesleklerini sürdürmek için başarılı olmak zorundalar da! Yoksa kendi içlerinde tezatlar yaşararak sıkıntıya düşerler. Marangozlar Odası yöneticilerini bu birliktelikten ötürü kutlar başarıların devamını dilerim.

Konunun özü; AB ülkelerinin basın organları ülkemizin er yada geç AB’ye üye olacağını vurgulamaktalar. Atatürk’ün dediği  “Türkiye Cumhuriyeti mutlu, zengin ve muzaffer olacaktır” ve “Büyük hedefimiz, milletimizi en yüksek medeniyet seviyesine ve refaha ulaştırmaktır” sözlerinindeki hedeflere ulaşmak, AB ülkelerindeki yaşam standartlarını ülkemizde de yaşamak için var gücümüzle çalışmalıyız. İster AB bizleri üye olarak kabul etsin. İsterse etmesin!..

23/3/2006 - GÜLLÜBAHÇE BELEDİYESİ ORMAN HAFTASI KUTLAMALARI

= GÜLLÜBAHÇE BELEDİYESİ ORMAN HAFTASI KUTLAMALARI =

            Ülkemizde ormanların korunması, ağaç dikmenin özendirilmesi amacıyla  Tarım ve Orman Bakanlığı’nca her yıl Mart ayının bir haftası Orman Haftası olarak ilan edilir. Orman Haftası içindeki bir gün de Ağaç Bayramı olarak kutlanır. Dünyada da bütün ulusların fikir birliğiyle, insanların ormanlar için daha duyarlı olmalar amacıyla her yıl 27 Mart gününün Dünya Orman Günü olarak kutlanması kararlaştırılmıştır ve bu gün ülkemizde de aynı şekilde kutlanır. Bu etkinlikler çerçevesinde  uygun alanlar ağaçlandırılır. Yeni ormanların yetiştirilmesi için çalışmalar yapılır.

Orman; hayvanların barındığı, çeşitli bitkilerin bulunduğu sık ağaçlar topluluklarıdır. Ormanın küçüğüne, ağaçların seyrek olduğu yerlere koru denir. Ormanda büyük ağaçlar, ağaççıklar, mantarlar, otlar, yüzlerce, binlerce bitki bir arada bulunur. Eskiden yeryüzünün büyük bir bölümü ormanlarla kaplıydı. insanların bilgisizlikleri nedeniyle yok edilen ormanların yerini bozkırlar, çoraklaşan topraklar, çöller aldı. İnsanlar her zaman ağaca ve ağaçtan yapılan çeşitli araç ve gereçlere gereksinme duymuşlardır. Ormanlardaki ağaçlar, toprağın nemli kalmasını sağlar. Toprak kaymasını (erozyonu) önler, selleri durdurur. Ormanlar yörenin iklimim etkiler, yağmur yağmasını sağlar. Çok sıcakları, şiddetli soğukları önler. Ormanlar aynı zamanda av hayvanlarının barınağıdır. Ormanlar bir ülkenin doğal güzellik ve zenginlik kaynağıdır.

Ormanın insanlara katkılarını ve faydalarını hatırlatmak amacıyla Güllübahçe Belediyesinin düzeldiği Orman Haftası kutlamaları 23.Mart.2006 günü gerçekleştirildi. Güllübahçe Belediye Başkanı sayın, Yılmaz SALBAŞ’ın  Söke yerel basını ile Söke Şair ve Yazarlar Derneğini davet etmesi üzerine dernek başkanımız sayın, Suat TUTAK’ın çağrısına uyarak kutlamalara bende katıldım.

Orman Haftası Kutlamaları Güllübahçe Belediyesi, Güllübahçe Atatürk İlköğretim Okulu, Söke Rotary Kulübü ve Kuşadası TEMA Vakfı Yöneticilerince ortaklaşa düzenlemiş. Öğrenciler ve katılımcılar tarafından belediyenin hazırlamış olduğu ağaçlandırma (ormanlık) alanına fıstık çamı fidanları özenle dikildi. Kutlamalar esnasında öğrenciler tarafından uçurtmalar uçurularak Uçurtma Şenliği de gerçekleştirilmiş oldu. Ayrıca, Belediye tarafından ayrılan ağaçlandırma alanına  Söke Rotary Kulübü merhum başkanlarından Hasan TULUMCU Ormanı ismi verilmiş. Verilen ismin kalıcılığını tespit etmek için hazırlanan isim levhası ağaçlandırma alanındaki yerine monte edildi.

Güllübahçe Belediyesinin   önderliğinde düzenlenen kutlamalar; yağmur beklentisinde puslu bir havada, fakat tam aksine çok güzel ortamda gerçekleştirildi. Kutlamaları gerçekleştiren gruplar ile emeği geçenlere ve Belediye Başkanı Yılmaz SALBAŞ’a teşekkür ederim.